تنها نجات یافته کشتی، اکنون به ساحل این جزیره دور افتاده، افتاده              بود.             او هر روز را به امید کشتی نجات، ساحل را و افق را به تماشا می نشست.             سرانجام خسته و نا امید، از تخته پاره ها کلبه ای ساخت تا خود را از             خطرات مصون بدارد و در آن لختی بیاساید.             اما هنگامی که در اولین شب آرامش در جستجوی غذا بود، از دور دید که             کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود.             بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه چیز از دست رفته بود.             از شدت خشم و اندوه در جا خشک اش زد. فریاد زد:             « خدایــــــــــــا! چطور راضی شدی با من چنین کاری بکنی؟ »             صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید.             کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته، و حیران بود.             نجات دهندگان می گفتند:             "خدا خواست که ما دیشب آن آتشی را که روشن کرده بودی ببینیم"

وقتی دستت تو دستمه یه بوسه ازتو بسمه

خدا نکنه بین دو تا عاشق دلخوری پیش بیاد اونوقت...................وای وای!!!!!!!!!!!!!!!! 

سلام عشقم  

الان تو کلاسم و نمی تونم به حرفایه استاد گوش بدم چون دلم تنگه برات اندازه ناخن کوچیکه پای مورچه  

دیگه دیگه........................ دوستت دارم 

سلام  

من امروز تو اداره یه سوتیه بزرگ دادم جاتون خالی کلی خندیدیم 

خانم حسینی همکارمه میگه نرگس تو چرا اینقدر اسکولی به هر حال  

بعدا واستون میگم چه کردم می خواستم بگم من چهارشنبه عشقمو می بینم خیلی خوشحالم تل بعد 

بای .............. 

التماس دعا............

سلام من نرگسم وبلاگم تو بلگفا لود نمیشه نمیدونم چرا ؟؟؟به هرحال تو این وبم می خوام درمورد عشقم بگم. اولین کسی که نمی دونم چرا اینقدر دیونه اش شدم خیلی سخته خیلی گاهی اوقات سرم درد میگیره  

حالا!!!!!!!!!! نمی دونم شاید یه جور امتحان الهی باشه انشالله که خدا کمک کنه .... 

راستی اگه می خواین عاشق بشین ببینید جرات دارین یا نه مثل من ترسو نباشید 

فعلا ...........منتظر نظراتتون هستم www.roya_20010@yahoo.com اینم میلم مرسی عاشقا

اینم گل نرگس تقدیم به عشق نرگس 

     کاش ميشد تا خدا پرواز کرد   

                    پاي دل از بند دنيا باز کرد                    

کاش ميشد از تعلق شد رها

بال زد همچون کبوتر در هوا

کاش ميشد  اين دلم دريا شود

باز عشقي اندر او پيدا شود

کاش ميشد عاشقي ديوانه شد

گرد شمع يار چون پروانه شد 

کاش ميشد جان ز تن بيرون شود

چشم از هجران او پر خون شود

کاش ميشد از خدا غافل نبود

کاش در افکار بي حاصل نبود  

کاش ميشد بر شياطين چيره شد

تا رها از بند با اين شيوه شد

کاش دستم را بگيرد توي دست

تا شوم از دست او من مست مست

        کاش ميشد مست باشم تا ابد        

سر بر آرم دست افشان از لحد

کاش ميشد تا که در روز جزا

شاد باشم از عمل پيش خدا

کاش ميشد يک نفس ديدار يار

تا شوم مدهوش ؛ گردم بيقرار

کاش ميشد با خدا شد همنشين

   جنت و دوزخ ؛ يا اندر زمين 

من یه دختر غریبه توی شهر آدمک ها...

مثل آدم های قصه واسه خیلیا معما...

مثل قطره های بارون گریه هر لحظه باهامه...

توی بی حاصلی عمر سیب سرخ لحظه هامه...

پر دانایی اوجم خالی از قدرت پرواز...

پرم از لحن کبوتر تهی از دانش آواز...

گنگ یک سکوت زردم سردم از نگاه مردم...

مثل چهره ی حقیقت طرح از پناه مردم...

شروع زندگیمون نقطه پایان گل هاست...

کسی باورش نمی شه قهرمان یک زن تنهاست...